Na 2 weken toch maar weer tijd voor een nieuw weblogje, aangezien ik aardig wat verder ben. Momenteel al dik over de helft van fase 2. Ik heb nu aardig wat solo's erop zitten.

Maandag 25 september was het zover, refreshment zat erop. Mike was tevreden en heeft me solo verklaard en ik ging voor de 2de keer alleen circuitje vliegenCool. Geen bijzonderheden, het was maar 1 circuit.
De volgende dag hetzelfde maar dan 3 circuits. Wat wel nieuw was: ik had alleen een soloverklaring nodig en mocht vertrekken. Voor de eerste en tweede solovluchten moet namelijk een DBO vlucht zitten. Dat betekent dat de instructeur eerst gaat kijken hoe je die dag vliegt voordat hij je alleen wegstuurt.

Woensdag werd het pas echt leuk. De eerste keer solo het circuit uit. Er stond 40 minuten voor gepland wat vrij ruim is. Heb ik dus lichtelijk gebruik van gemaakt om fftjes over m'n appartement in Terwolde te vliegenLaughing. Daarna weer terug het circuit in, paar landingen geoefend die overigens steeds lekkerder gaan en vooral vertrouwder vind ik zelf. Toch wel de grootste ontwikkeling die ik merk bij solovliegen, je krijgt meer vertrouwen in je kunnen waardoor je ontspannender vliegt en in mijn geval ook beter presteert uiteindelijk. Echter zeer belangrijk voor iedereen natuurlijk, vertrouwen is goed maar niet je kunsten overschatten. Kritisch blijven, er is nog veel te leren.

Na deze solo's kwam er wat nieuws: instrument vliegen. De theorielessen die we de week ervoor hadden gehad dus in praktijk brengen. Eerst 2 lessen op de simulator en daarna in de week erna in een echte kist (tijdens de lessen op de sim kennis gemaakt met voor mij nieuwe instructeursLaughing: Sander de Vries en Jacqueline Rosa). Het was de bedoeling dat we tijdens die les naar Lelystad zouden gaan.
Ik vertrok met Niels de Jongh richting de Veluwe, onderweg kreeg ik een bril op de mij ervan weerhield naar buiten te kijken. Op instrumenten over de Veluwe gevlogen dus, wat ook steeds meer op een echte IFR vlucht (instrument flying rules) ging lijken. Ik mocht even over het dashboard kijken en alles was grijs Surprised. Eenmaal bij Flevoland zagen we dat het weer alleen maar erger werd en zijn we teruggedraaid en op naar schatting 300 voet (100 meter) boven de grond terug naar Teuge gevlogen (erg laaaag dus)Smile.

De rest van die week nog 3 vluchten solo buiten en binnen het circuit gedaan om mezelf voor te bereiden op de naderende progress check. Dat is geen les met nieuwe dingen, maar een vlucht waarin de instructeur checkt of je op het gewenste niveau zit waar je op dat moment zou moeten zitten.